Bezpieczeństwo to dobrej jakości informacje
Michał Nowakowski · 14 listopada 2026
Jak w erze masowego dostępu do wiedzy zacząć z niej korzystać z głową i budować realną odporność organizacji na cyberzagrożenia?
Dane bez kontekstu. Dane nieuporządkowane. Dane dla danych. Wszystkie dane, które zbieramy, a które nie odpowiadają na nasze potrzeby, tracą wartość. Jak w erze masowego dostępu do wiedzy zacząć z niej korzystać z głową i budować realną odporność organizacji na cyberzagrożenia?
Dzisiaj problemem nie jest ilość, ale jakość. Jakość rozumiana dość szeroko, zarówno technicznie, jak i biznesowo. Ulegamy przekonaniu, że im więcej danych zbierzemy, tym lepiej. A poza tym nawet jeśli dzisiaj dane nie są potrzebne, to za jakiś czas będą. Tyle tylko, że to błąd, bo dane zbierane „na zapas”:
❌ szybko się dezaktualizują i mogą być zwyczajnie bezużyteczne,
❌ generują koszty przechowywania,
❌ stanowią dodatkowe „zagrożenie” w przypadku skutecznego ataku i ewentualnego wycieku.
Nie oznacza to, że nie powinniśmy ich zbierać - w niektórych przypadkach wręcz musimy, np. jako podmiot kluczowy lub ważny w rozumieniu uKSC.
Chodzi bardziej o to, że podobnie jak na zdjęciu, z samego faktu posiadania książek jeszcze nic nie wynika. Musimy zadbać o to, aby je przeczytać, wiedzę z nich zebraną przypisać do określonego kontekstu i wykorzystać w adekwatnej sytuacji. A także aktualizować na bieżąco.
Przykładem są rejestry aktywów, np. IT. Jeżeli są one dobrze prowadzone i wykorzystywane, np. do oceny powierzchni ataku (naszej architektury informatycznej) i zbierania informacji o potencjalnych zagrożeniach, to stają się bardzo cennym zasobem informacyjnym i można je wykorzystać w wielu wymiarach organizacyjnych.
I sytuacja nieco odwrócona. Rejestr, który jest tylko jakimś plikiem Excel, od czasu do czasu niechlujnie aktualizowanym (w ¾ miejsc „nie dotyczy” / „brak informacji”) i dodatkowo zbunkrowanym w silosie IT, nie przynosi organizacji żadnej wartości, ale w przypadku ataku może w jakimś stopniu okazać się przydatny - atakującemu.
Warto więc upewnić się, że:
✅ posiadamy rejestry informacji, które dają nam wgląd w całość naszej organizacji (mogą to być odrębne rejestry prowadzone przez różne jednostki z jednym „ale”),
✅ rejestry informacji współpracują ze sobą, w tym sensie, że istnieje przepływ informacji, jeżeli jakaś zmiana może wpływać na „coś innego”,
✅ ludzie są zobowiązani i wiedzą, że muszą na bieżąco aktualizować rejestry w określony sposób i w określonych sytuacjach,
✅ rejestry są tak przygotowane, aby uzupełnianie informacji nie stanowiło kolejnego ciężkiego wyzwania.
Jeżeli o to zadbamy, to otwierają się przed nami nowe drogi. Przykładowo będziemy w stanie zarządzać ryzykiem cyberbezpieczeństwa, bazując nie tylko na intuicji, ale także na twardych danych (jeżeli mamy odpowiednie rejestry podatności, incydentów itp.).
Oczywiście może nam się wydawać, że to nuda i nikomu niepotrzebne obciążenie, ale prawda jest inna - to krok ku nowej jakości. Jakości danych.
Zdjęcie oczywiście pozowane, nie będę się bronił.